ناشنوایی گوش


ناشنوایی گوش ، از دست دادن کامل شنوایی را ناشنوایی گوش می گویند که امکان دارد در هر زمانی به سراغ هر کسی بیاید. اندازه گیری حد شنوایی را با دستگاه های شنوایی سنج اندازه گیری می کنند. 

دو نوع اصلی ناشنوایی وجود دارد که یکی نوع دائمی است و گوش داخلی یا عصب شنوایی آسیب می بیند و نوع دیگر، سوراخ شدن پرده گوش باعث ناشنوایی می شود. ناشنوایی می تواند به علت یک مشکل در استخوان های کوچک در گوش میانی باشد که ،اگر این مشکلات شنوایی درمان نشود در طی زمان میتواند بدتر شود.

برخی علائم ناشنوایی


1-ناشنوایی مادر زادی یا در اثر عوامل ژنتیکی : اگر مشکلی در ژن های والدین وجود داشته باشد می تواند به فرزندان هم منتقل شود و در ازدواج های فامیلی احتمال اینکه ژن های پدر و مادر هر دو ژن مشابه باشند بیشتر است که احتمال ابتلا به فرزندان آن ها بیشتر می شود.
2- ناشنوایی غیر مادر زادی در ایجاد ناشنوایی : گاهی زردی زیاد در نوزادها ممکن است مشکلات ناشنوایی را ایجاد کند یا برخی عفونت های چرکی، ویروسی ممکن است سبب کم شنوایی شود.
3- ضربه : ضربه به گوش می تواند پرده ی گوش را پاره کند یا ضربه به سر که می تواند استخوان های گوش میانی را مختل کند و ممکن است شنوایی کامل از بین برود.
4-داروها : اکثر داروها می توانند آسیب شوایی ایجاد کنند و ممکن است بسیاری از داروها باعث سرگیجه شود که این سرگیجه به دلیل دوز بالای آن دارو می باشد که می تواند با از دست دادن شنوایی گوش همراه باشد.

ناشنوایی یک طرفه و ناشنوایی دو طرفه


ناشنوایی یک طرفه مختص به یک گوش است که ممکن است گوش در معرض صداهای بلند و عوراض های دارویی قرار بگیرد، در حالی که ناشنوایی دو طرفه اختلال شنوایی در هر دو گوش می باشد که به علت سن بالا و آسیب های فیزیکی و وراثت می باشد که بهترین راه درمان آن ها مراجعه به پزشک و استفاده از سمعک است.

نتیجه گیری


با دوری از صداهای بلند و گوش دادن موسیقی با صدای ملایم و مراقبت های ویژه که در حال ورزش باید انجام شود می توانید از ناشنوایی گوش جلوگیری کنید.